Zupełnie bez okazji.

Bo to nie kolejna rocznica bloga, czy jakaś specjalna okazja do świętowania.
Zajrzałam przypadkiem do urodzinowego wpisu, sprzed roku, przeczytałam wszystkie Wasze komentarze, powody dla których tu zaglądacie, ulubione truflowe dania, które na stałe zagościły na Waszych stołach, szczegóły, które może mi umykają. I muszę powiedzieć, że wzruszyłam się.
Dziękuję Wam, za to, że jesteście. A jesteście wibrującą ciepłem i życzliwością energią. Jest mi ogromnie miło móc Wam dać coś od siebie.
Cieszę się, że zaglądacie tu nie tylko po przepis ale i obraz, słowo, emocję, nowy smak. Wpadacie by powiedzieć dzień dobry i życzyć miłego dnia czy dzielicie się radością z udanego wypieku.
Cieszę się wtedy razem z Wami, trzymam kciuki za produkcję zakwasu i pierwszy chleb, który wiem, że wiele w Was zmieni.
Dostaję od Was wiele serdeczności, maili bez okazji, zawsze z czymś, co zostaje w moim sercu.
Bardzo Wam za to wszystko dziękuję.
Patrycja