Fruktoza, stevia, agawa.

Dostaję sporo pytań o stevię, fruktozę i syrop z agawy, szczególnie od Mam kilkulatków a nawet mniejszych dzieci, które mają problem z przyswajaniem cukrów, wysokim poziomem cukru we krwi lub/ i historię cukrzycy w rodzinie a ich Mamy szukają alternatywnych źródeł słodyczy dla swoich maluchów.
Postanowiłam więc sprawdzić co to takiego ta stevia i " z czym to się je".
Stevia (Stevia Rebaudiana) to ni mniej ni więcej tylko zioło zwane "słodkim zielem", bardzo popularne w Brazylii i Paragwaju ( mniej więcej tak jak u nas nasza szałwia czy mięta).
Znane tam od setek lat, a od ok. 40 lat niezwykle popularne w Japonii, ostatnio również w USA - prowadzono nad nią badania na kilku Uniwersytetach. W Europie stevia nie otrzymała atestu mimo, że po 15 latach obowiązkowych badań nie wykazała żadnych skutków ubocznych. Kupić ją można w Polsce, na stronie www.stevia.pl pod postacią fludiu (koncentrat z liści stevii o najbardziej neutralnym smaku), soku (o posmaku drzewa sandałowego) czy suszonych liści. Ja wybrałam fluid, gdyż jest najbardziej neutralny w smaku. Stevia jest kilkaset razy słodsza od cukru, ma właściwości antybakteryjne jest bogata w naturalne olejki i substancje odżywcze, bezpieczna dla cukrzyków, 4-5 kropli osładza kubek herbaty. Ma lekko mdławy posmak ( jeśli próbować ją bez rozpuszczania w płynach), bardzo podobny do słodzika (choć jest w 100% naturalna), ale w przeciwieństwie do niego bezpieczna dla organizmu i dobrze znosi gotowanie, pieczenie etc.
Indeks glikemiczny stevii to ok. 5, więc bardzo, bardzo korzystny.
W Polsce również znamy słodkie zioło i jest to nasza rodzima lukrecja, którą można dodawać do zaparzania herbaty czy gotowania kompotu a dostać ją można w każdym sklepie zielarskim. Ma lekko mdławy posmak.

Syrop z agawy to syrop pozyskiwany z meksykańskiego kaktusa, ze specjalnej jego odmiany Agave tequilana oraz Agave Salmiana, zupełnie naturalny, przefiltrowany a następnie zagęszczony przez podgrzanie do konsystencji syropu.
Indeks glikemiczny bardzo niski wynosi 15.
W smaku przypomina bardzo delikatny miód o posmaku naturalnych landrynek.

Przy okazji chciałabym jeszcze dodać słówko wyjaśnienia w sprawie fruktozy. Pojawiły się informacje, że fruktoza nie jest tak korzystna jakby się wydawało (niski IG, sprzyja cukrzykom i osobom dbającym o linię), gdyż podwyższa poziom cholesterolu i powoduje tycie. Ja osobiście nie zauważyłam tego, wręcz przeciwnie, postanowiłam jednak podrążyć sprawę i skontaktowałam się z Dominique Bertrand (konsultantka z ekipy Michela Montignac'a).
Zgodnie z moimi przypuszczeniami odpowiedziała mi, iż te informacje dotyczą fruktozy pozyskiwanej w Stanach Zjednoczonych, którą robi się ze skrobii kukurydzianej, która jest tam niezwykle popularna, ma jednak bardzo wysoki IG a fruktoza z niej pozyskiwana podnosi poziom cholesterolu. Nie dotyczy to prawdziwej fruktozy pozyskiwanej z owoców.
Informację z jaką fruktozą mamy do czynienia można znaleźć u producenta. W moim polskim sklepie ze zdrową żywnością są dwa jej rodzaje, dwóch różnych producentów: pierwszy sprowadza fruktozę ze Stanów i na opakowaniu można przeczytać, że kupuje ją od firmy zajmującej się przetwarzaniem kukurydzy (to, że jest pozyskiwana z kukurydzy potwierdza również polski producent, sprowadzający tę fruktozę) druga jest sprowadzana z Izraela i pozyskiwana z owoców cytrusowych o czym również dowiedziałam się od producenta (jest również nieco tańsza od swojej kukurydzianej fałszywki).
Indeks glikemiczny fruktozy jest również niewysoki i wynosi 20.

Każdy z wyżej wymienionych produktów jest bezpieczny dla dzieci, kwestia wyboru smaku i indywidualnych upodobań. Ja używam ich wszystkich zamiennie: do ciast, polewania placków, przygotowywania karmelu, słodzenia napojów czy sosów.



Ten krótki wpis to mały "przerywnik", jeszcze nie wracam ale bardzo gorąco Was pozdrawiam! Oraz spieszę prażyć się w (jeszcze) gorącym (i wcale nie jesiennym) słońcu:)